Gülce
@Gulce_eee
☆Enfp☆
Neverland, Moa, Engene, Midzy, Army, Blink, Stay
2 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Buradayken, sesin bir anlamı vardı. Bir şey duyduğunuzda, dikkatinizi ona vermek zorundaydınız.
Sayfa 127 - Nora
Reklam
ATEŞ
Okul bahçesindeki gülüşmeler
Ya da büyüklerin tavsiyeleri yüzünden
Değişim geçirmiş
Kazınmış
Tek bir parçası
Kalmamıştı...
Arkadaşların verdiği acı da
Çoktan solup gitmişti
Bu parçaları yerden topladı.
Talaş gibi.
Ve yakacak olarak kullandı.
Ateşe verdi.
Yaktı.
Sonsuzu görebilecegi kadar parlak bir ateş yaktı.
Sayfa 74
"Çünkü Nora, bazen öğrenmenin tek yolu yaşamaktır."
"Çok acımasızca."
Sayfa 66
"Benim burada ne işim var?" diye düşündüğünüz oldu mu hiç? Bir labirentin içindeymişsiniz ve kaybolduğunuzdan eminmişsiniz de, her bir dönemeci kendiniz yarattığınız için bu tamamıyla sizin suçunuzmuş gibi hissettiğiniz? Üstelik dışarı çıkmanızı sağlayacak birçok yol olduğunu da biliyorsunuz çünkü labirentten çıkmayı başarmış, dışarıda gülüşüp oynayan insanların seslerini duyuyorsunuz. Çalı çitlerin arasından gelip geçen şekiller halinde. Öyle mutlu görünüyorlar ki onlara değil, bu işi onlar gibi yapamadığınız için kendinize kızgınsınız. Oldu mu hiç? Yoksa bu labirentte kalan bir tek ben miyim?
Sayfa 59 - Nora
Acı çekmek ne demekmiş asıl şimdi anlıyordum. Acı çekmek bayılana dek dayak yemek değildi. Asıl acı, kalbi baştan aşağı sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi. Kolları, başı hep dermansız bırakan, yastıkta öbür yana dönme isteğini bile söndüren bir şey.
Sayfa 169 - Zeze
