Kader Harcadı Beni
Kader harcadı beni, yollarıma taş koydu,
Rüzgâr esti tersine, güneşimi hep boğdu.
Bir umut yeşertirken, fırtınalar soldurdu,
Ne zaman gülsem biraz,
Gözyaşımı savurdu.
Düşlerime çizgiler, hasret ile oyuldu,
Sevdalar heba oldu, birer birer kayboldu.
Gönlümdeki bahçeyi, kışa döndürdü ,
Her baharda açacak çiçeklerimi öldürdü.
Gözlerimde hüzün var, anılar birer diken,
Tutunduğum dalları, kırdı zalim bir kader.
Sormadılar halimi, anlamadılar beni,
Bir yanımda sessizlik, bir yanımda derdimi.
Ama yılmadım dirildim, küllerimden ,
Kader harcasa bile, karşı durdum yılmadım
Düşsem de kalkarım ben ,çünkü
Gecelerin sonunda doğan bir güneş var.