kendi kalbimle kendi zamanım arasındaki sarkaç
püskürtüyor beni dünyaya
bırakıyorum zerreciklerime kadar emsin beni
Atlantik ve Pasifik ve beş kıta
𝗸𝗼𝘀̧𝗺𝗮𝗺 𝗴𝗲𝗿𝗲𝗸
𝘆𝗲𝘁𝗶𝘀̧𝗺𝗲𝗺 𝗴𝗲𝗿𝗲𝗸 𝘆𝗮𝘇𝗴ı𝗺𝗮
𝘁𝘂𝘁𝗺𝗮𝗺 𝗴𝗲𝗿𝗲𝗸, 𝘀𝗼𝗿𝗺𝗮𝗺 𝗴𝗲𝗿𝗲𝗸, 𝗯𝗶𝗹𝗺𝗲𝗺 𝗴𝗲𝗿𝗲𝗸 𝗲𝘀𝗲𝗻𝗹𝗲𝗺𝗲𝗺, 𝗸𝗮𝗿𝗴ı𝘀̧𝗹𝗮𝗺𝗮𝗺, 𝗶𝗿𝗸𝗶𝘁𝗺𝗲𝗺 𝗴𝗲𝗿𝗲𝗸 𝗻𝗶𝗰̧𝗶𝗻
...
Sen ol küçük bir kıvrımdan, bir heceden
aşk için bir vaha değil așka otağ yaratan
sen ol zihnimde yüzen dağınık şarkıları
bir harfin başlattığı yangın ile söndür
beni bir ses sahibi kıl, kefarete hazırım
öyle mahzun
ki hüzün ciltlerinde adına rastlanmasın
Sayfa 198 - "İçimden şu zalim şüpheyi kaldır, ya sen gel ya beni oraya aldır" şiiri·Kitabı okudu