...
At vuruldu; içim paramparça Rüveyda
Gölgelerin ardına sakladım kusurumu
Sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin
Ben burda damla damla eriyip akıyorum
Yine de, bırakamam yerlere gururumu
İstenmediğim yeri usulca terk ederim
Hâtıra kalsın diye bırakır da ruhumu
Mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim...
Senin yardımın olmadan katlanamadığım bir tek şey var Milena : "korku". Korku karşısında çok kırılganım, o kadar yoğun korku yaşıyorum ki, her şey buğulanıyor, önümü göremiyorum ve bu devasa yoğunluk beni dağıtıp sürüklüyor.