“Yola çıkmak istiyorsun; taş duvarlar önünde duruyor. Çıkıp gitmek istiyorsun; geride bıraktıkların seni huzursuz hayaletler gibi rahatsız ediyor. Geçmişini ateşe vermek istiyorsun; görünmez bir el meşaleni söndürüyor. Yaratmak için, yok olma riskini göze almalıyız. Ateşe hakkını vermek için, onun ışığında durmalıyız.”
Gözlerin bir kelimeye takıldığında,
Belki bir hikâyeye değil, kendine rastlarsın aslında,
Çünkü kitaplar yalnızca yazılmaz,
Bir yerlerde, birileri için yaşanır aslında.