Çocukluğumda kendimi neşeli ya da karamsar çeşitli insanların , arılar gibi tecrübelerinin ve hayat görüşlerinin balını getirdikleri bir kovana benzetirdim; her biri elinden geldiğince ruhumu zenginleştirirdi. Çoğunlukla bu bal saf ve tatlı olmazdı ama ne önemi vardı bunun ? Ne de olsa yine baldır !
Tanrı günahları bağışlasın!.. Ama kötülerden söz etmek neye yarar ? Tanrı onların bütün yaptıklarını görür ve gereken ceZaları verir nasıl olsa. Günahkarları şeytanlar sever.