Çocukluğum
Maksim Gorki
Çocukluğunu geçirdiği dönemin toplumundaki sorunlara ışık tutan ,her sayfasında duyguların etkili bir şekilde hissedildiği, ataerkil zihniyetin işlediği, ailenin kadın ve çocuk kavramlarına yükledikleri olgular , cezalandırmalar insanın canını acıtsa da bu gerçekler yazılmalıydı. Bana en dokunan karakter Aleksey 'nin büyükannesi idi. gerçekten de hayatta bazı insanlar var ki -tarihi ve zamansal bağlamından ayırmaksızın yani her dönemde yaşamış ve yaşayacak- iyilikleri nispetinde çevrelerinden suistimal görürler. her ne kadar bazı roman kişilikleri, hele ki bu kişilik realist bir yazarın yarattığı bir karakterse- zorlukların son kertesine kadar dayanmak zorunda bırakılsa da, bu durum onların veya onlara yakın karakterlerin var olmadığı anlamına gelmiyor. Etrafımızda nice büyükanne karakterinde iyi ve güzel insanlar mevcut. Kaldı ki roman karakterinden öte toplumcu yazar Maksim Gorki 'nin anılarından kalan yaşanmışlıklardır bahsedilen. Maksim Gorki'nin bu romanı, hayatının çocukluktan yetişkinliğe geçiş dönemini anlattığı ünlü üçlemesinin birinci kısmını oluşturur. otobiyografik anlatı türünün en beğenilen örneklerinden biri olan çocukluğum, Gorki'nin Rusya'nın orta kesiminde bulunan Nijni şehrinde yaşadığı yılları anlatır. bir çocuğun ailesini ve insanları tanıyarak, iyiyle kötü, güzelle çirkin, şiddetle merhamet, sevgiyle nefret gibi değerlerin yaşamda, insan ilişkilerinde iç içe girdiğine tanık olarak geçirdiği bu yıllar, aynı zamanda, rusya'da sarsıcı altüst oluşların yaşandığı, 1905 ve 1917 devrimleriyle ve bütün gürültüsüyle yaklaştığı yıllardır. Babası öldükten sonra annesi tarafından büyükbabasıyla büyükannesinin yanına bırakılan Aleksey, iki ihtiyarın yanında bir yandan büyükannesinden dinî hikâyeler dinler, diğer yandan