Yazar:
Maksim Gorki
Çevirmen:
Ergin Altay
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 56 dk.
Sayfa Sayısı:
280
Basım Tarihi:
2013
İlk Yayın Tarihi:
1913
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Rusça: Детство [Detstvo]
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9789750718724
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
50 diğer baskı · Tümünü Göster
Çocukluğum
14,4bin okunmaİş Bankası Kültür Yayınları · Temmuz 2014 · 282 s.
Çocukluğum
1.453 okunmaCan Yayınları · 2013 · 280 s.
Çocukluğum
687 okunmaAmfora Yayınları · 2006 · 264 s.
Çocukluğum
450 okunmaCan Yayınları · 25 Nisan 2019 · 280 s.
Çocukluğum
305 okunmaÇise Kitap · 2014 · 286 s.
Çocukluğum
261 okunmaHürriyet Yayınları · · 256 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Acıyan yüreğimizdir çocuklukDünya Klasikleri Edebiyat Roman
Maksim Gorki'nin otobiyografik üçlemesinin ilk kitabı olan çocukluğum, asıl adı Aleksey Maksimoviç Peşkov olan yazarın çocukluğuna geniş bir bakış açısı sunuyor. Küçük yaşta fazlaca acımasız olaylarla ile tanışan Aleksey'in yaşadıkları onun tüm ömrünü etkileyecek kadar ağır olacaktır. Beni bilenler bilir zor şartlarda yetişmiş, anne-baba sevgisi almamış, çocukluğunu yaşamamış, erkenden büyüyüp, olgunlaşmış olan yüreği yaralı çocuklara karşı büyük bir hassasiyetim vardır. Aleksey'in çocukluğunu okurken içim nasıl sızladı, yüreğim nasıl burkuldu anlatamam. Kendisi küçük ama yüreği kocaman olan o çocukların hepsini kanatlarımın arasına alıp okşayıp, sımsıkı sarmalamak, yaralarını öpmek gelir içimden.. :(( ömür boyu sızlar o çocukların yüreği ömür boyu..
Geçelim kitaba; beş yaşında babasını kaybeden Aleksey'in aynı gün kardeşi de ölü doğmuştur. Babasının ölümünün ardından annesiyle birlikte büyükannesi ve dedesinin yanına taşınırlar. Burada Aleksey, iki dayısı, kuzenleri, dedesinin kumaş boyama atölyesindeki çalışanları ve kiracıları ile yaşamaya başlar. Daha beş yaşında olan Aleksey, yaramazlık yaptığında dedesi tarafından kırbaçlanma cezası alacağını öğrenir. Dedesi çocukların dayakla, korkuyla terbiye edilebileceğini savunan bir adamdır. Yeri geldiğinde kendi karısını dahi dövecek kadar katı yüreklidir. Aleksey'in evde tek sevdiği kişi büyükannesidir. Büyükannenin tatlı, sevecen, sakin sesi, yumuşak davranışları ve anlattığı masallar Aleksey üzerinde oldukça etkilidir. Evde hergün şiddetli kavgalar yaşanır. Dayıların miras kavgaları, annesinin birdenbire kaybolup gitmesi, evde çıkan büyük yangın sonrası yaşananlar aileyi büyük sıkıntılara koyar. Yangın sonrası başka bir eve taşınırlar.
Büyükannenin dışında Aleksey'in en yakın arkadaşı, ondan katbekat büyük olan İyi
Gorki'nin Çocukluğum, Ekmeğimi Kazanırken ve Benim Üniversitelerim'den oluşan üçlemesi, Rus dilinde yazılmış en güzel otobiyografilerden biridir. Çocukluğum'da babasını küçük yaşta yitirdikten sonra taşındığı dedesinin evinde geçirdiği yılları anlatır. Miras kavgaları, doğumlar, ölümler, küçük Aleksey'in tanık olduğu ve bizzat maruz kaldığı akıl almaz şiddet, bu evde gündelik hayatın akışı içinde sıradan olaylardır.
"Herkesin herkese düşman" olduğu bu aile, 19. yüzyıl Rusya'sında hüküm süren acımasız ve hoyrat hayatın bir "küçük evreni"dir aslında. Neyse ki idealizmi ve tertemiz kalbiyle adeta bir halk filozofu olan ninesi hep Aleksey'in yanındadır. Bir de her biri hayatında iz bırakan çok sayıda capcanlı karakter vardır… Onlar sayesinde hayat zor olduğu kadar gizemli ve renklidir de. Hem Gorki'nin "kendi ülkelerinde bir yabancı gibi yaşayan, gerçekteyse o toplumun en iyileri olan" insanlardan ilkiyle tanışması da yine çocukluğuna rastlar…
Otobiyografik anlatım türünün en beğenilen örneklerinden olan “Çocukluğum”, Maksim Gorki’nin ünlü üçlemesinin ilkidir. “Ekmeğimi Kazanırken” ve “Benim Üniversitelerim” üçlemenin diğer iki kitabıdır.
Aleksey, küçük yaşta babasını kaybedince annesiyle birlikte büyük babasının ve büyük annesinin evinde yaşamaya başlar. Büyük babasının evi oldukça hareketlidir. Dayılarının bitip tükenmeyen miras kavgaları vardır. Sık sık aralarında tartışmalar ve kavgalar yaşanır. Bu evde hüzün ile sevinç, acı ile mutluluk her an yer değiştirir. Dayısının söylediği şarkılar ile birlikte yaptıkları danslar da bu evde yaşanan güzelliklerdir. Annesi bir müddet sonra küçük Aleksey’i burada bırakarak gider. Büyük babası ise en küçük hatasında onu döver. Çocukların dayakla eğitilebileceğini düşünür. Kendi çocukluğunda da yaşadığı ve gördüğü budur. Oysa küçük Aleksey’in kendi babası, bir çocuğun dayakla eğitilemeyeceğini bilen, aydın bir insandı.
Büyükannesine, “Çocukları hep döverler mi ?“ diye sorar. Büyükannesi de ona “Evet, her zaman” dediğinde, sanırım içinde bulunduğu bu durumu olağan görerek, yaşadıklarına ancak katlanabiliyordu. Büyük anne ise ona en yakın olan ve onu en çok seven kişidir. Onun sevgisi, sıcaklığı, doğal davranışları, hele ki anlattığı o renkli öyküler küçük Aleksey’e her zaman iyi gelir.
Tıpkı Çehov’un annesinin de çok iyi bir öykü anlatıcısı olması gibi, küçük Aleksey’in babaannesi de çok iyi bir masal anlatıcısıdır. Bu iki kadın, bu iki büyük yazarın, yazım hayatında bu kadar başarılı olmasının bence en etkili iki ismi.
Büyükannesi ve büyükbabasının Tanrı’ya yaklaşımları da farklıdır. Büyükbabanın inandığı Tanrı küçük Aleksey’in kalbinde korku uyandırırken, büyükannesinin Tanrısı ise sevecenliği ile ona hep huzur verir. Kendi ruh hallerine göre tanrıları da
İşteEdebiyat
kitabın en başından sonuna kadar küçük çocuğa dua etmeye başlıyorsunuz hayatı düzene girsin ümidiyle dalgalı bir okyanusta küçücük bir sandal gibi gördüm hep karakteri ve her satırda acaba ben olsam ne yapardım diyeceğinizin garantisini veren bir kitap. okuyunuz
Otobiyografi tarzında yazılmış bir eser. Yazarın çocukluk yıllarından bahsettiği ve bana çocuk olmanın ne demek olduğunu hatırlattığı bir kitap gibi geldi. Ayrıca yoksulluğun ve kadın erkek ilişkisine dair toplum yapısının ne olduğunu göreceğiniz bir kitap. Sonu yok gibi devamı gelse okurdum tavsiye ederim
Çocukluğum , Maksim Gorki'nin üç romandan oluşan otobiyografik roman serisinin ilk kitabı. Çocukluk zihnimizde en canlı hatıralarımız olduğu ve yaşamımızın geneline en etki eden dönem bence . Yazarın şiddet, yoksulluk , sevgisizlik ve boşluk dolu olan çocukluğunun ilk yıllarını okurken oldukça üzüldüm. Anneannesine olan sevgisi ve duygusal boşluğunu onun ile doldurmaya çalışması oldukça belliydi. Din konusunda da kafasının karıştığı, dini eğitime tabi tutulurken yaşadığı çatışmalar ve Çocuk aklı ile anneannesinin ve dedesinin farklı tanrılara inandıkları çıkarımını yapması aklımda kalan kısımlardan oldu. Yine aynı şekilde toplumsal cinsiyet eşitsizliği ile ilgili kısımlar aklımda oldukça yer edenlerden. Dedesinin anneannesine uyguladığı şiddete defalarca tanık olan yazarın anneannesine isyanı ve buna boyun eğmek zorunda olmadığını hatırlatmasi da bir çocuk bakış açısı icin çok kıymetliydi. Kitap gerçekten sarsıcı , üzücü ve oldukça yoğun. Ama sanırım serinin geri kalanını okumak istemiyorum. En azından şu an bir süreliğine tercihim olmayacak . 
Çocukluğum Maksim Gorki
Çocukluğum Maksim Gorki
İlk 50-100 sayfada keyifle okuduğum kitabın sonraki sayfalarını ne yazık ki hikayenin içine giremeyerek okudum. Can Yayınları Ergin Altay çevirisiydi umarım ondan kaynaklanmıyordur çünkü kütüphanemde başka Ergin Altay çevirileri klasikler sırada okunmayı bekliyorlar.
İlk sayfaları okurken kitabın sürükleyici olduğunu düşünüp serinin diğer iki kitabını İş Bankası Kültür Yayınları'ndan Mazlum Beyhan çevirisi aldım, umarım daha keyifle okurum diye düşünüyorum. Yoksa bir sürü Dostoyevski, Tolstoy, Austen, London vb. eserleri bana kütüphanemden çekici bakışlar atarken Gorki'yi öncelikli olarak tercih etmem.
Esere başladığımda "Eyvah Kemalettin Tuğcu okuyorum, getirin peçeteleri." dedim sonrasında o kadar da etkilenmemeye başladım. Tabi ki sevgili Gorki'nin çok zor bir hayatı olmuş ona saygısızlık etmek değil niyetim. Anlatım biçimi ile ilgili bir eleştiri benimki, insanı ajite edebiliyor bence Maksim Gorki; nitekim bir çok dünya klasiğinin hikayeleri oldukça üzücü.
Serinin devamını heyecanla sipariş etmeme rağmen daha az bir heyecanla elime ulaşmasını ve kitaplara başlamayı bekliyorum.
Maksim : Acı
Maksim Gorki..Rusya doğumlu yazarın asıl ismi Aleksey Maksimoviç Peşkov 'dur. Daha sonra kendine acı anlamına gelen "Gorki" lakabını takmıştır. Kendi hayatını anlattığı Çocukluğum adlı eser otobiyografik üçlemenin ilk kitabıdır. Onu , Ekmeğimi Kazanırken ve Benim Üniversitelerim adlı eserleri takip eder.
Eser oldukça sade ve anlaşılır bir üslupla kaleme alınmıştır. Zorluk çekmeden okunabilir ancak küçük bir çocuğun başından geçen o acı olaylarda bazen yutkunmakta zorlanabilirsiniz..
Dedesinden gördüğü şiddet , anneannesinden gördüğü şefkat ve merhamet, dayılarının zorbalıkları , üvey babası , babasının öldüğü gün kardeşi de ölü doğan bir bütün varlığıyla daha küçük yaşta acı tanışan Maksim.. okuyunca bir kez daha anlıyoruz sevgi ne kadar evrenselse acı da aynı şekilde evrenseldir.. Öyle ki Maksim her zaman anneannesine karşı koşulsuz bir sevgi bağı ile bağlıdır.
Annesinin ölümünden birkaç gün sonra dedesi ona
#101986909 dediği zaman hiç yaşayamadığı çocukluğu bitti belki de..
Çok farklı duygularla okudum kitabı. Farklı bir havası var kitabın. Yaşanan acılar bile o kadar normal anlatılmış ki şaşırmamak elde değil. Kitabın özeti aslında şu cümle sanırım :
"Hadi, Aleksey, boynumda madalya değilsin sen benim, bu evde yerin yok artık, git, insanların arasına karış...”
Ve insanların arasına karıştım...."
Otobiyografik kitapları zaten çok seven biri olarak bu kitabı çok ayrı bir yere koyuyorum. Üçlemenin ilk kitabı bu, diğerlerini de en kısa sürede temin edip okuma niyetindeyim. Okumaya başlarken hızlı okuyabileceğim bir kitap olduğunu düşünüyordum ama pek öyle olmadı, okuyup geçemedim, birçok noktada takıldım.
Cahit Zarifoğlu, Yaşamak'a başlarken "dünyada ne çok acı var" diyor, yaşadıkça ve okudukça bu cümleye inancım katlanıyor, dünyada ne çok acı var!
Babasını kaybetmiş, annesi tarafından bırakılmış, dedesinin herkesi cezalandıran, babaannesinin herkese ve her şeye şefkat gösteren Tanrıları arasında kalmış, dedesinin canı öyle istiyor diye dayak yemeyi bir rutin olarak görmüş bir çocukluk.
Onu olgunlaştırıp bir yazar haline getiren bu çocukluk benim içime dert oldu istemsizce.
Hiçbir çocuk bu kadar acımasız, sevgisiz büyümese keşke. Büyükler bu kadar bencil ve acımasız olmasa keşke. Birçok keşke..
Yazar Hakkında
Maksim GorkiYazar · 96 kitap
Aleksey Maksimoviç Peşkov, en çok bilinen adı ile Maksim Gorki, Sovyet Rus yazar, sosyalist gerçekçi yazımın öncüsü politik eylemcidir.
1892 yılında Tiflis'te, Kafkasya Gazetesi'nde çalışmaya başladı. Yoksullukla ve acıyla dolu bir hayat sürdüğü için Rusça'da acı anlamına gelen Gorki takma adını kullanmaya başladı. 1895'te St. Petersburg'da yayınlanan bir dergide çıkan Çelkaş adlı öyküsü ile ünlendi. Ardından Yirmi Altı Erkek ve Bir Kız öyküsü yayınlandı.
Ünü hızla yayıldı. Bu öyküler kadar başarılı olmayan bir dizi roman ve öykü daha yazdı. Gorki'nin 1898 yılında yayınlanan ilk kitabı Hikâye Denemeleri (Очерки и рассказы) çok beğenilir ve yazarlık kariyerinin başlangıcı sayılır. İlk romanı Foma 1899'da basıldı. Bu dönemde sağlam bir olay örgüsü kuramaması ve yaşamın anlamı üzerine uzun felsefik tartışmalara girmesi romanlarının başarısını düşürür. 1906'da yazdığı ve Rus Devrimi'ne adadığı Ana en başarılı romanıdır. 1899-1906 arasında St. Petersburg'da yaşar. Gorki, Çar rejimine açıkça karşı çıkmış ve bu yüzden birçok kez tutuklanmıştır. Çarlık tarafından kontrol ve baskılara maruz kalmıştır. 1901'de Fırtına Kuşunun Türküsü isimli kısa şiiri yüzünden tutuklandı. Kısa sürede serbest kaldı, Kırım'a gitti.
Gorki birçok devrimci ile tanıştı. Lenin'le tanıştığı 1902 yılından itibaren aralarında yakın bir arkadaşlık oluşmuştur.
1902 yılında Rusya Edebiyat Akedemisi'ne seçilir. Ancak Çar II. Nikolas buna izin vermez. Anton Çehov ve Vladimir Korolenko bu tavrı protesto eder ve Akademiden ayrılır.
Başarısız olan 1905 Rus Devrimi sırasında Peter ve Paul Kalesi'nde kısa bir süre daha hapis kalır. Gorki Güneşin Çocukları adlı oyununu yazar.
Oğlunun Mayıs 1935'teki ani ölümünü takiben Gorki de, 1936 yılında Haziran ayında öldü. Her ikisinin de ölümü şüphe altındadır. Zehirlendikleri iddia edilmiş, ama bu iddia hiçbir zaman ispatlanamamıştır. Gorki'nin cenaze töreninde tabutu taşıyanlar arasında Stalin ve Molotov da yer alacaklardır.
1938'de Buharin'in mahkemesinde Gorki'nin NKVD başkanı Yagoda tarafından öldürüldüğü itiraf edilmiştir.
