Her canlının bir yaşam hakkı vardır. İkincisi talep edilemez. Geri dönüşü yoktur. Ve eşref-i mahlûkat dahi bunu göz ardı ederek yaşar. Ve yine her canlının bir kere çok sevilme hakkı vardır. Bir kere öylesine deli dolu sevilir ki, öyle saf, öyle usul ve sessiz, öylesine derin... Bir daha öyle sevilmeyecektir, talep dahi edemeyecektir.. Bir kere yaşanır hayatta bazı anlar ve duygular, vaktinde tadını alırsan ne alâ, alamazsan koca bir hiçlik. Zaten sonrası hep bir arayış, hep bir var olma çabası...