Gülsima

Eski bir yara gibiyim artık. Kanamayan ama hâlâ sızlayan bir yara.
Sayfa 131
Reklam
Oysa şunu da bilmeliydi ki aşkın peşine düşenler mutlaka bir biçimde perişan olurlar; yıkımları ne denli büyükse aşka o denli yaklaşmışlar demektir.
Sayfa 129
Herkes içini dolduran kalabalığın aynaya düşen gölgesidir aslında.
Sayfa 57
Hep birlikte görünmez bir Kâbe'yi tavaf eder gibi dönüp duruyoruz. Biraz sersemlemiş olabiliriz. Ama hiçbirimiz hiçbir şeyi unutmuyoruz.
Sayfa 31
Nerelere gidiyor aklım? Yine neler düşünüyorum! Yalnız insan her şeyi düşünür. Sürdürülebilir sefaleti.
Sayfa 30