" Gerçek ne biliyor musun? Gerçek her zaman umudun var olmasıdır. Umut her zaman vardır çünkü. Biz ne kadar inkâr etsek bile, içimizde her zaman minik de olsa bir umut kırıntısı vardır. Fakat biz insanlar bu gerçeği hep görmezden gelmeyi tercih ederiz."
Zaman ruhumun düşmanıydı. Akıp giden her saniye, aldığım her nefes beni sona biraz daha yaklaştırıyordu. Geriye ise acı dolu hatıralar kalıyordu sadece.
Zaman...akrep ve yelkovan arasında sıkışmış kalmış ruhum umutlarımın ölümüne şahitlik ediyordu. Akıp giden zaman birçok şeyimi almıştı benden. Zaman ilerliyor, ben kaybediyordum.