Bir şarkı büyütüyorum, ömrüme benzeyen…
Sabah kadar uçuk, akşam kadar açık..
Rengi dört mevsimin uyumsuz karışımı, acemi bir şarkı..
Umuda ve gerçeğe böyle katlanıyorum..
Oysa benim kendi başıma kalmaktan başka bir isteğim yoktu. İki hafta boyunca kitap okumak, yürüyüşe çıkmak, hayal kurmak, rahatsız edilmeden uzun uzun okumak, konuşmak zorunda olmamak, bir anlamda rahatsız edilmeden kendim olmak istiyordum.