Emre

Emre
@Guncelokurlar
Kibire varmayan ağırbaşlılığın asaletinden yanayım.
Aklıma düştü gözlerin Boynumu büktüm ağladım Elveda dediğin yerin Yanına çöktüm ağladım
Reklam
Bir şarkı büyütüyorum, ömrüme benzeyen… Sabah kadar uçuk, akşam kadar açık.. Rengi dört mevsimin uyumsuz karışımı, acemi bir şarkı.. Umuda ve gerçeğe böyle katlanıyorum..
Sen, tüm kentten daha yalnızdın.
Oysa benim kendi başıma kalmaktan başka bir isteğim yoktu. İki hafta boyunca kitap okumak, yürüyüşe çıkmak, hayal kurmak, rahatsız edilmeden uzun uzun okumak, konuşmak zorunda olmamak, bir anlamda rahatsız edilmeden kendim olmak istiyordum.
İşte ben hep böyle garip mahzun, bir şeyler beklermişcesine yaşıyorum.