Emre

Emre
@Guncelokurlar
Kibire varmayan ağırbaşlılığın asaletinden yanayım.
167 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Anlatmak şart değil, hissedene denk gelmek yeter.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
En büyük nâm efendilikle yapılır.
Bazen...
Bazen içimde yankılanan bir sessizlik var… Ne birini anlatabiliyorum ne de sustukça içimde büyüyen o koca boşluğu bastırabiliyorum. “Beklentim yok” derken bile, aslında içimde çağlayan bir umudu susturuyorum. Çünkü biliyorum; umut etmek, bazen en ağır imtihandır. Her umudun sonunda biraz daha eksiliyorum. İçimde bir şehir var, kalabalık ama çok sessiz… Her sokakta bir belki yankılanıyor, her köşede bir keşke oturmuş bekliyor beni. Gözlerim sanki birini arar gibi bakıyor ama kimseyi bulamıyor. Ve işte o an anlıyorum; ben kendimden beklentilerimi bile susturmuş bir yorgunum. Kendime bile anlatamadığım duyguların ağırlığında gülümsemeye çalışıyorum. Çünkü insan bazen gülümseyerek gizliyor en derin çöküşünü. Ama ben yoruldum, hem güçlü görünmekten hem kırılmamış gibi davranmaktan ve en çok da içime sığmayan umutlardan…
“Kendine olan saygın duygularından daha güçlü olmak zorunda.”
Hissedince sana vurulduğumu Anladım ne kadar yorulduğumu Sakinleştiğimi durulduğumu Denize dökülen bir pınar gibi Şimdi şiir bence senin yüzündür Şimdi benim tahtım senin dizindir Sevdiğim saadet ikimizindir Göklerden gelen bir yadigar gibi Sözüm şiirlerin mükemmelidir Senden başkasını seven delidir Yüzün çiçeklerin en güzelidir Gözlerin bilinmez bir diyar gibi