Güneşli Gece

sana her zaman söylüyorum senin yüzünde gülmek var bakınca bir yaşama ordusu çıkıyor aydınlığa bir çiçek geliyorsun yer altı çevresinden bir kartal gidiyorsun çıplağın ayaklarla şimdi bir pembeyi kovuşturuyor omzundan yukarıya üç polis deli ediyor onları saçlarında bir karanfil çok bir karanfil azala. en saklı yerlerinden en güzelliğin çıkıyor ansızın doğan hayvanlar gibi güzel bakınca bir şiir canlıyorum dünyaya yapılan bir şeydir şiir, yuvarlak, kırmızı, geniş en genişi en kırmızısı o ezilmişler katında şimdi bir gizliyi kovuşturuyor gözlerinden içeriye üç polis deli ediyor onları mısralarımda bir karanfil az bir karanfil çoğala çoğala. bilmem mi ellerin vardır, umuttan yuvarlar çizerler bakılan bir şeydir el, boşluğu dengede tutan bir uzantıdır işte umutla insan arası bir yönüdür ne belli, görmekle anlaşılan geceden gün yapılan o sevişme yakınlığında şimdi bir sevdayı izliyor uluslararası üç polis deli ediyor onları sonsuzda çok isimli bir çay
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
KARIMA Yazamam hiç bir önsözü görkemle Bir başlangıç gibi şiirime; Bir şairden bir şiire Kalkışırdım söylemeye. Çünkü bu düşen petaller içinde Biri sana güzel gözükse, Sürükler o yerleşinceye dek Aşk onu saçının üstüne. Ve rüzgâr ve kış sertleştirdiğinde Bütün aşksız ülkeleri, O fısıldar bahçeyi, Senin anlayacağın gibi. OSCAR WILDE
Gözlerin gözlerime değince felaketim olurdu Ağlardım Beni sevmiyordun bilirdim Bir sevdiğin vardı duyardım Çöp gibi bir oğlan ipince Hayırsızın biriydi fikrimce Ne vakit karşımda görsem öldüreceğimden korkardım Felaketim olurdu, ağlardım Ne vakit Maçka'dan geçsem limanda hep gemiler olurdu Ağaçlar kuş gibi gülerdi Bir rüzgar aklımı alırdı Sessizce bir cigara yakardın Parmaklarımın ucunu yakardın Kirpiklerini eğerdin, bakardın Üşürdün içim ürperirdi Felaketim olurdu ağlardım Akşamlar bir roman gibi biterdi Jezabel kan içinde yatardı Limandan bir gemi giderdi Sen kalkıp ona giderdin Benzin mum gibi giderdin Sabaha kadar kalırdın Hayırsızın biriydi fikrimce Güldü mü cenazeye benzerdi Hele seni kollarına aldı mı Felaketim olurdu, ağlardım Üçüncü Şahsın Şiiri /Atilla İlhan
Senden sonra 23 şehir gezdim. 3 kilo aldım. Saçlarımı 6 kez boyadım. Dünya bilmem kaç 365 günde bilmem kaç dönümünü tamamladı. Darbe oldu. İhtilâl oldu. Barış gelmedi. Savaş bitmedi.Seni özledim. İltica edecek tek yer bulamadım. Gittiğim her yerde senden bir nefes bıraktım. Belki yürürsün aynı sokakta. Ayak izime denk düşer ayak izin. Belki saçına değer nefes. Belki sen de bir gün özlersin diye, seni uzakta bıraktım.Seni uğurladım. Sana kavuştum.Seni terk ettim. Bilmem kaç kilometre yol gittim. Evren kaydı. Sen göğüs kafesimden milim kaymadın. Ezel Roz Manaz