Hər sevginin öz gözəlliyi, hər sevgilinin öz şirinliyi, hər yaşantının öz xatirəsi var. Və bir də insanlar var ki, bütün bunları unutmadan yaşada bilir. Hər sevginin sonunda ayrılıq, hər sevgilinin sonunda vefasızlıq, hər yaşantının sonunda üzgünlük olsa belə. Dünənə etibar, bu günə inam, sabaha ümid olmadığı halda, insan hələ də yaşamağı şiddətlə arzu edir. Çünki onun anları var, olacaq da.... Dünəndə də, bu gündə də, sabahda da... Və onu ruhuna hopmuş bu anlar yaşadır, yaşadacaq da.