Uğurcan Gün
@Gunugur
Klinik Psikoloji Yl
Psikolog
Psikoloji
19 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
6/10
2026 12. kitabı
Yüksek Düzeyli Kişilik Patolojisi, okurken beni hem düşündüren hem de zaman zaman eleştirel yaklaşmama neden olan bir kitap oldu. Psikodinamik kuramın kişilik bozukluklarını açıklama biçimini anlamak açısından oldukça zengin bir kaynak olduğunu düşünüyorum. Özellikle kimlik bütünleşmesi, bölme savunması ve nesne ilişkileri gibi kavramlar, kişilik patolojilerinin altında yatan dinamikleri anlamaya yardımcı oluyor.
Bununla birlikte kitap boyunca sık sık aklıma gelen bir soru vardı: Bu açıklamaların ne kadarı klinik gözlemlerden, ne kadarı ise kuramsal yorumlardan oluşuyor? Psikodinamik yaklaşımın insan davranışlarını açıklama konusunda oldukça kapsamlı bir hikâye sunduğunu düşünüyorum ancak bazı noktalarda bu açıklamaların bilimsel olarak sınanmasının zor olduğu da dikkatimi çekti.
Ben daha çok bilişsel davranışçı terapi yaklaşımına yakın çalışan biri olduğum için, danışanın bugünkü düşünceleri, davranışları ve işlevselliği üzerine odaklanan açıklamaları doğal olarak daha kullanışlı buluyorum. Buna rağmen kitabı okurken psikodinamik yaklaşımın özellikle kişilik örgütlenmesini ve kişilerarası ilişki örüntülerini anlamada önemli katkılar sunduğunu gördüm. Birçok noktada katılmasam bile, farklı bir bakış açısını anlamanın mesleki gelişim açısından değerli olduğunu düşünüyorum.
Kitabın en güçlü yanı bana göre kişilik bozukluklarını yalnızca tanı etiketleri üzerinden ele almaması. İnsanların neden benzer ilişki sorunlarını tekrar tekrar yaşadığını, neden bazı savunma mekanizmalarına sık başvurduğunu açıklamaya çalışması kitabı ilgi çekici hale getiriyor. Ancak zaman zaman teorik açıklamaların yoğunluğu nedeniyle okuması zorlaşabiliyor ve bazı bölümlerde daha fazla güncel araştırma desteği görmek isterdim.
Genel olarak değerlendirdiğimde, bu kitabın her psikoloğun aynı
Yüksek Düzeyli Kişilik Patolojisi İçin Dinamik Psikoterapi El KitabıJohn F. Clarkin · Psikoterapi Enstitüsü · 00 okunma
1/10
2026 6. kitabı
Kitabı hem bir psikolog olarak hem de bağımlılık alanına ilgili bir klinik psikolog adayı olarak okumak istedim. İnsanların her ne kadar emeklerine saygılı birisi olsam da bu kitabı yazan yazarın emeğine karşı bir saygı duyamadığımı belirterek başlamak istiyorum.Kitab yazarın önceden şahit olduğunu söylediğini fakat hayali karakter olarak nitelendirdiği , beş tane vaka ile başlıyor. Bu vakalar hepimizin hayattan görebileceği kişilerden oluşuyor . İleriki bölümlerde ise bu vakaların ve buna benzer vakalarda ki motivasyon kaybının neden oluştuğunu anlatmaya çalışıyor . Psikoanaliz bir bakış açısı ile ele alıyor bunu . Kitabın dili normale göre ağırlaşmaya ve karmaşıklaşmaya başlıyor. Hazzal bilinç dışından ve haz ilkesinden söz ediyor.Eğer psikoanalize merakınız yoksa ilginizi çekmez varsa da yazarın anlatım tarzından olan ilginizi de kaybedebilirsiniz. Bir diğer benim benim en dikkatimi çeken konu ise kitabın iradeden bahsetmesi . Bağımlılık bir nörolojik hastalıktır arkadaşlar iradesizlik değildir. Dopaminal enerji sistemi ile de doğrudan bağlantısı vardır. Kitap bunlardan hiç söz etmemiş . Etmediği gibi de normalde hiçbir eteleme , bağımlılık ve motivasyon bilgisi olmayan toplumdan birisinin rahatlıkla düşüneceği hatta toplumsal mit dediğimiz şeyleri alıp kitaba eklemiş .Kitabın en sevmediğim ve yanlış bulduğum bölümü ise tavsiyeler bölümü . İnsanlara bahse girmesi gerektiğini , rahatsız yataklarda yatması gerektiğini hatta sigarayı bırakması için işten izin almasını ve daha da kötüsü elektirikli sigara kullanması gerektiğini tavsiye etmiş. Bunlar kesinlikle modern bağımlılık psikolojisinde kabul edilmeyen öneriler. Yararından çok kişiye zarar bırakan durumlar. Ben de bir psikolog olarak tavsiye kısmınında yazan hiçbir şeyi hayatınızda uygulamamayı tavsiye ediyorum.
