"Hayali peşimi bırakmıyor! Uyanıkken ya da rüyamda tüm yüreğimi kaplıyor!
Burada gözlerimi kapatırsam, içsel görme gücünün toplandığı alnımda, burada siyah gözlerini görüyorum. Burada! sana ifade edemem. Gözlerimi kapatıyorum, onlar orada; deniz gibi, uçurum gibi karşımda duruyorlar, içimdeler alnımda ki duyularımı örtüyorlar."
"Bazen kendime şöyle diyorum: senin yazgın eşsiz; senin dışındakileri mutlu ediyor. şimdiye değin hiç kimse senin çektiğini çekmemiştir. sonra ilk çağların bir şairi okuyorum ve okuduklarımda adeta kendi yüreğimi görüyorum. katlanmam gereken o kadar çok şey var ki! Ah, benden önce de insanlar bu kadar acı çekti mi?"
"Onu bana bağışla! diye dua edemem ancak yine o sanki benimmiş gibi geliyor bana. Onu bana ver, diye dua edemem! Çünkü o bir başkasına ait. acılarımla dalga geçiyorum; bunları söze dökecek olsam sonu gelmez."