Güller… Sessizliğin en zarif kelimeleridir onlar. Her biri ayrı bir duygunun tercümanı, bazen vuslatın habercisi, bazen ayrılığın hüznüdür. Kimi zaman bir tebessüm de saklı kalır, kimi zaman da bir veda da dökülen gözyaşına eşlik eder. Kokusu kalbe işler, rengi göze; ama en çok da hatıralarda yaşar. Bir gül, yalnızca bir çiçek değil, zamanın durduğu bir andır aslında içimizde filizlenen, solsa da iz bırakan…