fatma umut

EY HAYAT!
Ey sevda bana yaşama sevinci vermen gerekiyor hayata küstürme.. Ey AŞK sana kendinden geçen gerekiyor beni bana bırakma.. Ey hayat bu âleme neşe getirmen gerekiyor hüzne boğma..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sen Aslında Kimsin?
Sen kimsin dedim aynaya bakıp. Ben sende gizli SIRrı bilemem dedi. Bazen ağlıyor bazen gülüyorum dedim.. Sen seni bulana kadar bunlar olacak dedi.. Ölünce biter mi dedim.. Bitmez ama sen geçene kadar beni takip et.. Dedim en güzel duyguların katili nedir. Sen ya olduğun gibi görün ya göründüğün gibi ol yeter dedi. Saçlarıma aklar düşmüş dedim.. Bazen bende Hakikat görünür dedi.. Bazen niye görünmez dedim. Sen bende Yalnızca suretin görürsün dedi.. Siretimi nerde görebilirim dedim. İnsanları eleştirirken dedi. Kalbim ALLAHta sabit kalsın istiyorum dedim.. AŞK herkesin kârı değil dedi. Ben bu uğurda herşeyi göze aldım dedim. 0 sevmeden sen sevemezsin dedi.. Hayatta tutunabileceğim sadece AŞK kaldı dedim.. Kimseye söyleme olur dedi. Bendeki SIRrı bana kim söyler dedim. ÅRİFlerin sözlerini oku sana yol gösterecektir dedi. Bugün böylesin yarın başka dedim. Bu senin gayretine bakar dedi.
Hayatımda ne eksik diye bir sor Yoksa akışına bırak boşuna yor İmtihanla azalıyorsa iman işin zor Ağır yük olsada AŞKa olsun cesaret Ölecekken bir çift gözle dirilen bir hissiyat İki kalb bir araya gelebilirse sanki ameliyat Bu ise seçimin böylede olabilir terakkiyat Bir fani ise peşinden gittiğin bu ilk cinayet Geçmişine bak bu mu diye şaşır Kader seni eksik yerinden kaşır Aşıklar sırtında dünyaları taşır Aşksız insan beden diye bir ceset
Kahverengi Gözlerin
Belki benim ona baktığım gibi bakmayacaktı.. Ama bir hiç oluvermişsen yıldızların ortasında.. O bana umut veriyordu yaşamak için.. Lütfen bunu gör ve beni anla..
Bırak çöksün karanlık üstüme çöksün Öyle bir NURsun ki kalbimin derinine köksün Mülkümdeki yabani otları vahşi eller söksün Sen bensin sonsuza giden RUHumsun Küçük bir ışıkcık gecenin zulümatına Sönecek bekleyemeyecek mematına Güneşin NURuna çıkınca bak etrafına Sen RUHumdaki SIRsın manevi yolumsun Karanlığın ortasında gözlerini kapayarak Bir bak içine sen kendi kendini arayarak RUHunu hissedemezsin saçını tarayarak RUHumsun hem başım hem sonumsun