Antikçağ düşünürleri gibi Nietzsche de bizi hayata "evet demeye" (Ja sagen), olana ve değiştiremeyeceğimiz şeylere razı olmaya, kaderi sevmeye (amor fati) davet eder. Onun için mutluluk da mutsuzluk da hayatın bir parçasıdır; eğer dar bir çerçeve içinde değil de dolu dolu yaşamak istiyorsak, hazları ve acıları, doğumları ve ölümleri, başarıları ve başarısızlıkları aynı tutumla karşılamalıyız.
Hayatı sevdiğim için onu tüm renkleri ve tüm boyutlarıyla kabul ediyorum: Sevinçler ve üzüntüler, inişler ve çıkışlar, iyi ve kötü zamanlar, hepsi hayata dahil.