H.Ç.Korkmaz
@HCKZ
"Sen kendini küçük bir cisim sanırsın, ama en büyük âlem sende gizlidir."
Son günlerde duyduğum en anlamlı söz;İnsan ve Duygular
"Ben hayatında olmasam hiçbir şeyin eksikliğini hissetmeyecekmiş gibisin..." – Behzat Ç.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Dayadım sırtımı yalnızlığıma.
Derin bir nefes aldım...
Sadece hayatımda kalan güzel şeyleri düşündüm.
Bir kere olsun her şeyi sildim aklımdan.
Ama yine de beceremiyorum...
Geçmişin bıraktığı izleri silmek zor
H.Ç.Korkmaz
H.Ç.KorkmazZeytin ağacı… Bin yıllık gölge, bereketin ta kendisi. Bu toprakların belleği. Şimdi birileri çıkmış, enerjiymiş madenmiş diye gözünü dikmiş bu köklere. Neymiş efendim, "kamu yararı"ymış. Hangi kamu bu? Zeytin dalını kıran el, bu halkın yararını mı gözetir?
Daha dün, "bir zeytin dalı için yargı kararı gerekir" diyorduk… Şimdi komisyondan "taşınır, kesilir, yerine dikilir" lafı geçiyor. Yahu insan kendi evladının yerini değiştirir gibi mi ağaç yer değiştirir? Herkes bilir: zeytin kolay tutmaz başka toprakta. Tutar belki ama ağlar.Halkın geleceği zeytin dalındadır. O dala uzanan her el, bu topraklara ihanettir.
Ne kalabalık var ne de korna sesi…
Sadece kuş sesleri, hafif bir rüzgar ve demli bir çay.
İnsan bazen hiçbir şey yapmadan sadece var olmak ister.
Bugün tam olarak öyle bir gün.
Lanet Olsun Savaşlarınıza!!!Duygu ve Düşünce
Hiç düşündünüz mü? Bu gezegende milyarlarca canlı var ama sadece biri, yani insan, kendi sonunu adım adım hazırlıyor.
Bir avuç toprak için savaşlar çıkarıyor. Para için öldürüyor. Güç için yok ediyor.
Kimi geçmişte yaşananlar yüzünden kin besliyor, kimi etnik köken uğruna nefret kusuyor.
Ama günün sonunda, hepimiz aynı toprakta çürüyoruz.
Oysa hayat, hiç karmaşık değil.
Hayat sana bağırarak şunu söylüyor:
“Yaşa! Gerçekten yaşa! İnsan gibi yaşa… Sevgiyle, vicdanla, merhametle yaşa. Gökyüzüne bak, toprağa bas, bir kedinin başını okşa. Doğayı yıkma, koru. Hayvanları sahiplenme, onlarla birlikte yaşa. Çünkü sen bu dünyayı yönetmeye değil, onun bir parçası olmaya geldin.”
Ama biz ne yapıyoruz?
Her sabah yeni bir yıkımla uyanıyoruz. Her gün biraz daha eksiliyoruz. Kendi evimizi yakıyor, kendi çocuklarımızın geleceğini ellerimizle yok ediyoruz.
Peki, ne için?
Tüm dünya senin olsa, ne değişecek?
Paran gökyüzünü mavi yapar mı? Gücün bir çocuğun ağlamasını durdurur mu?
Savaşlar, kinler, sınıflar, sınırlar… Bunların hiçbirinin doğada yeri yok. Hepsi insanın kendi cehennemi.
İnsanlık, artık durup düşünmeli:
Gerçekten yaşıyor muyuz, yoksa sadece yok olurken sesimizi kısmaya mı çalışıyoruz?
Unutma:
En büyük zafer, yaşatabilmektir. En büyük devrim, insan kalabilmektir.
H.Ç.Korkmaz
H.Ç.Korkmaz