Hasan mehmetoğlu
@HSN___
“Nefsimizin AVUKATı olmayalım, HAKİMi olalım yeter.”
Kalabalıkta gelişigüzel söylenmiş bir söz bile yetiyor seni düşünmeme. Yalnızlığımda ise sesin kulaklarımda çınlıyor, avuçlarının serinliğini hissediyorum alnımda. Yaşanmış zamanlar bir film şeridi gibi geçiyor hafızamdan. Anılarımı en küçük noktasına kadar birer birer hatırlıyorum. İşte o zaman; bu seni unutamayan başı, duvarlara vura vura parçalamak geliyor içimden.
İki kişiye bir dünya sahibini arıyan mektuplar
Ümit Yaşar Oğuzcan
Reklam
Dudaklarım kurumuştu, içim yanıyordu. Suya hasret, kurumuş bir ot gibiydim. Yağmur olup yağdın üstüme, yeşerdim, filizlendim. Sonra güneş oldun, hayat verdin bana, koku verdin, renk verdin. Şimdi bırakıp gidersen bir daha ve son defa yine kuruyacağım, dağılıp toz olacağım anlıyor musun? Çünkü senden sonra kimse gelmeyecek, biliyorum. Kimseler çalmayacak kapımı. Gidersen beni bana mahkum edeceksin, keşke ölsem diyeceğim o zaman, keşke ölsem!
İki kişiye bir dünya sahibini arayan mektuplar,
Ümit Yaşar Oğuzcan
“hangi kapiyi çaldiysam sen açtin bana
hangi gözümü yumduysam seni gördüm
zamandin zamandan öte bir seydin”
İki kişiye bir dünya
deli dolu akan nehirlerden tas tas sular içtik
öyle ateslerle doluydu yüreklerimiz öyle tutkundu
karli daglarin serinliginde uyurduk geceleri
deniz fenerinin isiginda yikanirdik
köpükten bir çalkantiydi içimizde zaman
ne yana baksak denizdi maviydi isikti
sonra bir çaresizlikti zifir
akintiya kapilmis gemiler gibiydik