Hatice Duran Alver
@H_D_Alver
null
Şu anda okuduğu kitap
"Portuga"
"Hımm..."
"Hep senin yanında olmak isterdim, biliyor musun?"
"Neden?"
"Çünkü dünyanın en iyi insanısın. Senin yanındayken beni kimse azarlamıyor ve gün ışığının yüreğimi mutlulukla doldurduğunu hissediyorum."
Ona acı bir gülümsemeyle baktım, ama bu acının ötesinde çok daha önemli bir şey kesfetmiştim: Portekizli, yeryüzünde en sevdiğim insan olmuştu.
Hayır, Dona Cecília. Yeryüzü, Ulu Tanrı' nındır, değil mi ? Yeryüzündeki her şey de Ulu Tanrı'nındır öyleyse. O zaman, çiçekler de...
Kuşumun, cılız göğsümden koptuğunu hissettim.
"Uç, küçük kuşum, yükseklere uç. Uç da Tanrı' nın parmağına kon. Tanrı seni başka bir küçük çocuğa yollayacak. Benim için şarkı söylediğin gibi onun içinde söyleyeceksin. Hoşça kal benim güzel kusum!"
İçimde büyük bir boşluk hissettim.
Çok yükseleceksin, yumurcak. Adının José olması boşuna değil. Sen bir güneş olacaksın ve yıldızlar çevrende parlayacak.