Kendi kendine ilk kez, yaşamaya devam etmesi için bir neden olup olmadığını sordu. Bu sorunun yanıtını bulamadı, yanıt hep ona ihtiyaç duyulduğunda gelmez akla z çoğu kez beklemek verilebilecek tek yanıttır.
Bir hükümet vardır herhalde, dedi ilk kör, Sanmıyorum, eğer varsa da, körleri yöneteceğini ileri süren körlerden oluşmuş bir hükümet olacaktır, yani hiçliği örgütlü kılmak isteyen bir hiçlik, Bu durumda, gelecek diye bir şey yok, dedi gözü siyah bantlı yaşlı adam, Bir gelecek olup olmadığını bilmiyorum, ama şu an için önemli olan içinde bulunduğumuz şimdiki zamanı nasıl yaşayabileceğimiz, Gelecek yoksa şimdiki zaman hiçbir işe yaramaz, sanki hiç yokmuş gibi olur, İnsanlk gözleri olmadan yaşamayı başaracaktır, ama o zaman da insanlık olmaktan çıkacaktır.
Bağırsakları rahatsızlık vermediği sürece herkesin kendine özgü düşünceleri vardır, örneğin gözlerle duygular arasında doğrudan bir ilişki olup olmadığını tartışabiliriz ya da sorumluluk duygumuzun normal bir görme yetisine sahip olmamızla ilgisi bulunup bulunmadığını kendimize sorabiliriz, ama doğal ihtiyaçlarımız iyice sıkıştırdığında, duyduğumuz acı ve çektiğimiz sıkıntı, bedenimizin kaldıramayacağı kadar yoğunlaştığında, içimizdeki hayvan dışarı çıkar.