Hikaye demişken;
Şehirler gri, yüküm ağır.
Herkesin bir hikayesi vardır ;korkma.
Güzel peygamberler, kusursuz gerekçeler elbet bulunur.
Her şeyimizi alıp götüren bu körebe hariç.
-Kemik kokusu geldikçe bir gözü açık uyurmuş sokak köpekleri; beni affet
Umut tezgahı bu.
Bir kısmı çalışmaktan bıkkın
Bir kısmı rütbe arayışları
İkinci el hiyerarşi; korkma
Her istediğinde ölemiyor insan ,sadece yorgunum ve biraz anlamsız ve eminim iyi şarkılar gibidir hala kalbin.
Dinledikçe biraz yaşama sevinci.
Kendime benzeyemiyorum artık !