Shakspeare, bu konuda söyle diyor: "İnsanların çoğu kaybetmekten korktuğu için sevmekten korkuyor.
Düşünmekten korkuyor, sorumluluk getireceği için.
Konuşmaktan korkuyor, eleştirilmekten korktuğu
için.
Yaşlanmaktan korkuyor, gençliğin kıymetini bilmediği için.
Unutulmaktan korkuyor, dünyada kalıcı bir eser bırakmadığı için.
Ve ölmekten korkuyor, ölüme hiçbir hazırlığı olmadığı için."
Karar; aklın durması halidir.
Karar verdiniz mi, akıl düşünmeyi, dolayısıyla gelişmeyi durdurur.
Netice itibariyle akıl, insanı daima karara zorlar.
Çünkü gelişme halinde olmak tehlikelidir ve insanı huzursuz yapar.
Oysa gezi asla sona ermez.
Bir yol biterken yenisi başlar.
Bir kapı kapanırken,başkası açılı.
Bir hedefe ulaşırsınız ve daha yüksek bir hedefin hemen oracıkta olduğunu görürsünüz.