Bu dünyadan birlikte göçmemiz benim en büyük yakarım, en büyük özlemimdir. Bu özlem yeryüzünden hiç silinmeyecek, zamanın tükendiği noktaya dek her seven kadının yüreğinde sürüp gidecektir. Benim adımı taşır bu özlem...
Eskiden onun şarkılarına hiç katlanamazdım, şimdi oldukça dayanıyorum. Şarkıları sütü bile ekşitiyor, ama olsun! Onun uğruna ekşi süte de alışabilirim.
Çiçekleri umursamıyor, beni umursamıyor, alacalı akşam göğünü umursamıyor, neyi umursuyor bilmem ki... Malla mülkle, bağ bahçeyle bozmuş aklını, başka bir şeyi gözü görmüyor.