Susulur ama yutulmaz.
Duyulur ama söylenmez.
Farkedilir ama anlatılmaz.
Birkaç günüm böyle geçti…
Kelimeler dilimin ucuna kadar gelip orada asılı kalıyor. İçimde büyüyen bu sessizlik, anlatamadığım duyguların en gür hali aslında. Ne kadar susarsam, içimde o kadar çok şey konuşuyor. Sen duymasan da, belki bir bakıştan, belki bir satırın arasından hissedersin diye umut ediyorum.
Bazen sözcüklerden çok, sessizliğin ağırlığı anlatır insanı. İşte ben de bugün sana, söyleyemediklerimin mektubunu bırakıyorum.