Ankara uyurken
Güzel bir kahve
Ve kitap
Yitik zamanın peşinde bir yolcu
Yüreğini yitirmiş bir zamanda yaşıyor
Ruhsuz ve soğuk bir dünyanın güceniği
Vefakat;
Fırtınada devrilmemenin,
karanlıkta görebilmenin tadını biliyor..
İnsanlar bana sık sık irade gücünü geliştirmek için yapılabilecek herhangi bir şey, bir uygulama, bir çalışma olup olmadığını sordular. Ve ben olduğu yanıtını verdim, pek çok uygulama ve yol var, fakat kişinin öğretilmeden izleyebileceği en basit ve en iyi yol her zaman tepkilerini denetim altında tutmasıdır. "Dayanamıyorum" "tahammül edemiyorum", "sabır gösteremiyorum" gibi sözler benim için hep "Ben zayıfım" anlamına geliyor. Böyle konnuşarak başka sözlerle zayıf olduğumuzu itiraf ediyoruzdur. Ve bu dünyada kendi zayıflığımızdan daha kötü bir düşman olabilir mi? Tüm dünya dostumuz bile olsa, bu bir tek düşman, bu zayıflığımız hayatımızı mahvetmeye yeter; fakat bir kez bu düşman fethedildiği zaman bizimle çatışan her şeye karşı durabiliriz.....
Bir insan sürekli başkalarına iyilik yapmakla meşgul olduğu zaman daimi bir sevinç ortaya çıkar ve bu sevinç cennetsi bir atmosfer yaratır, o kişinin içine iç yaşam olan o cenneti yaratır. Dünya o kadar çok dikenli, o kadar çok sorunla, acıyla ve üzüntüyle doludur ve o bu dünyada yaşamaktadır; Fakat onun başkalarının yolundan bu dikenleri temizlemeye çalışması Kendi ellerini kanatsa bile onu yükseltir ve ona ruhsal kavrayış olan o içsel sevinci verir