Ferman sürer seninle bu alemde husn ü ân,
Sensiz kalan gönül, kalan ömrünce yas taşır;
Destan değil, hikâye değil, senden ayrılan,
Ömrün bütün bedialarından uzaklaşır!
Târihi sende başladı alemde ömrümün,
Kaydetti her geçen güne aşkın bir irtifa;
Her derde panzehir gelen ulvi tebessümün
Bin bir çiçekle kaynamış efsunlu bir şifa.