Defalarca gece oldu, defalarca gündüz oldu.
ÖZLEDİM.
En içten hissettiğim duygu bu...
Çünkü diğerlerini yitirdim.
Saçma sapan şeylere gülebilirdim mesela.
Bu saf aptallığı özledim.
Ama çok yoruldum, mutlu olmaya çalışmaktan.
İnançlarımı kaybettim.
Olay herhangi birine inanmak değil de.
Kendime inanmıyorum artık.
Varlıkla yokluk arasında geçiyor zaman.
Yok olmamaya çalışırken, varlığımı unutuyorum.