İbni Hazm
@Hamame
108 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
İyi atlara binip gidenlerdendi... Mahalle mektebinde yazılarını okurken sezdiğim o yüce ruhu Rahmen'a kavuşması ile daha da yükseldi. Bir insanın yaşamının en büyük şahidi ölümü olsa gerektir. Öyle şahitli bir ölümdü. İyi bilirdik...
Medeniyet hastanesi ortopedi bölümü, eski ve karanlık koridoru, 6'şar kişilik odaları ile 2013 temmuz ayında tanıştık. Pansuman odasında bacağımdaki ateli açtıktan sonra, "bu bacağın işi bitmiş, mesele can meselesi emre, canın elden gidiyor" dediğinde hoca, duası kabul olmuş bir adamdım artık.
Bir yıl evvel, bir dua;
"Ya Rab! boyadığım bu tuvaller daha ne kadar oyalar beni bilinmez. Göreceğini gördü bu göz, artık duyacak ne bir söz, ne de düşülecek bir yol kaldı bu diyarda. Bilirim ki intihar topyekün yasak. gözümün kılcalı kadar kıymettar. Kıyamet; göğüsleri kesilmiş bir kadın heykeli altında beyaban halde bir mezar. Ya Rab! Bilmek istiyorum, sonsuz olanı sonlu bir bilgiyle bilmek ne mümkün! Uyandır beni bu rüyadan."
"Canım elinde olan Allah'a yemin olsun" diyerek söze başlayan peygamber düşüyor şimdilerde aklıma dönüp bakınca o güne, -Canın elden gitmesi ne demektir öyleyse? Can kimin canı, el kimin eli?
Soluklanıp garaja dönüyoruz. O gece odada baş başayız. Analar-babalar evlerinde dinlenip sabah doğmadan döne cekler. Yoğun bir mesai bekliyor çünkü onları. Kan gerek, tahlil gerek, sonuç gerek. Dua gerek. Uzakta demirlemiş yük gemileri, tankerler var. Çekmecede diyorum, aklıma düşüyor, çekmecede ganimet var arkadaş, Yaşar'ın abisi Amerika'dan göndermişti cd çaları. Fermuarlı kabı falan da var, metal renk dışı, sallamazsan takılmadan dinleyebilirsin güzel güzel. Gece. Barışın saçsız başına başımı yaslıyorum, tanışalı bilmem kaç gün olmuş ama arkadaşız herif gibi.Safları sık ve düzgün tutmuş omuz omuza samimiyiz athe korkuyoruz, en büyük sıkıntımız ölüm mesela. Kulaklığın birini o birini ben takmışız, ufukta demir atmış şilepler ve play! "The Mystic's Dréam" Loreena ablamızdan. Susuyoruz öylece ne hastanedeyiz artık ne vakitlerden gece.
Bir daha konuşulmadı, başka bir şarkı da dinlenmedi üzerine.
Yataklarımıza uzandık. Barış uyudu mu bilmiyorum ama ben uzun bir vakit karanlığı seyrettim.
Sabah, Barış ameliyata girdi, hiç konuşmadık, sedyede gidişini izledim. Benim ameliyatım ertelendi, ayrıldık has taneden o çıkmadan.
Barış mı?