Bazen cayır cayır yansan da kavuşamazsın.
Hep bir şey eksik kalır…
Sonra dönüp sana “neden bu kadar sıcaksın” diye sorarlar.
İnsan doyumsuzdur;
ona kendinden fazla değer verdiğin an,
ilk seni yok sayar.
Kafanda her şeyi yerine oturtmaya çalıştıkça delirirsin.
“Hiç mi önemi yok?” dersin…
“Var” der, ama olmayınca olduramazsın.
İçinde kabuk tutmuş bir yara,
hep kanamaya hazır kalır. 🌚