Hamide

Hamide
@Hamide_sakarya
Sağduyu giderek üzerinde mutabakata varamayacağımız bir şey haline gelmiştir. Hatta birbirimizle ortak olduğumuz her ne varsa, kendimizi akıllı kılabilecek her ne yapabiliyorsak bunlar çağdaş meşgalelerimiz haline gelmiştir, eğer o da varsa. İster çok kültürlülük toplumsal uyumumuzla bağdaşsın, ister kendi özgürlüklerimizden feragat etmek yoluyla güvenliğimizi güvence altına alabilelim, bunlar artık bizim politik görüşlerimizdir. Dünya sahnesinde bizi en çok etkileyen şey politikacıların akıllılığı değildir.
Reklam
Akıllılık bizi akıllı kılan fantezi, önceden planlanmamış, tehditkar bir dünyada retorik bir dayanak haline gelir.
Dawkins, kalpsiz bir dünyada sığınılacak bir liman olarak daha dolaysız, daha kişisel ümitlerin beslenmesini ister ve akıllılığı ümit etmenin gerçekçi olduğu şeyle ilintilendirir. Fakat öne sürdüğü şey açıktır, modern fizik tarafından tasvir edildiği üzere ümitlerimizi evrene bağlayacaksak bu bizi delirtebilir. Evren yozlaşma, çürüme ve kaos ise, (daha ümitli) akıllılığımız büyümeye, saflığa ve düzene duyduğumuz inanç olmalıdır. Akıllılık, burada kaos ve entropiyi durduran bir şey olarak sunulmalıdır. Böylesine tuhaf ve tekinsiz bir dünyada akıllı benlik evrenin anlamsızlığı, vurdumduymazlığı tarafından delirtilmemiş gibi akıllılık da bizim hayat çizgimiz olmuştur.
Kozmik duyarlılığı teşhir eden bu tip övülesi metanet kişisel ümidin kaybıyla karıştırılmamalıdır. Hatta evrenin nihai kaderinde muhtemelen amaç yoktur, fakat içimizden herhangi biri hayatımızın ümitlerini yine de evrenin nihai kaderine bağlar mı? Akıllıysak, elbette bağlamayız. Hayatlarımız her tür yalcın, sıcak insan emelleri ve algıları tarafından yönetilir. ( Gökkuşağını Çözmek )
Kaosun çocuklarıyız, değişimin derin yapısı ise yozlaşmadır. Kökünde sadece çürüme ve kaosun özüne inilemez bir akıntı vardır. Amaç yitip gitmiştir, geriye kalan tek şey istikamettir. Evrenin kalbine derinden, tarafsızca baktığımızda kabul etmemiz gereken bu kasvettir. (/kinci Yasa [1986]}