Hamide

Hamide
@Hamide_sakarya
Normal olmak için normal olmanın normal olmadığının altını çizmişlerdi.
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Anti-psikiyatristler, normal aileler insanları deli ediyorsa onların nasıl normal olabildiğini merak ediyordu.
Anti-psikiyatristlere göre ( elbette birçok çağdaş sanatçıya göre de) delilik denilen şey mahut akıllılığın (görünen o ki psikiyatrik uzmanlığın da) dışlamak istediği insanlardaki çetrefilliğin, zaruret ve nüansların geri dönüşünden ibaretti. Anti-psikiyatristler, hiç değilse, insanların tanımlanma biçimlerine dair bir mücadele veriyordu. (Söz konusu olan modern insanın haysiyeti, başkalarının değil kendilerinin tercih ettikleri imajlarıydı). Kimlik anlayışının daraltılması söz konusu gibiydi, bu daraltma için de bulunan kelime -anti-psikiyatristlere göre bu kadar militanca ve zorlayıcı olan- akıllılıktı.
Yüzey ile derinlikler hiçbir zaman aynı düzlem üzerinde çatışmaya girmedikleri için, her zaman düşmanın karanlık gölgeler oyunu ile karşı karşıya kalmaya mahkûm ediliriz.
ignoramus (bilmiyoruz ve bilmeyeceğiz)
O, bilişsel ya da iletişimsel olan her şeyin sınırötesidir, çünkü kısmen “bilinen” ile “bilinmeyen”i ayıran hududun kalınlığım paylaşmakla birlikte ona üstten bakar. Bununla “ne bilebilirim” ile “ne umabilirim” sorularının arasında yer alan “ütopik” bir bilinç değil, “ne yapabilirim” sorusunun kanatlarında ilerleyecek bir bilinçötesidir.