Bana gülüyorlardı. Saklambaç oynadığım o çocuklar da beni işletiyorlar ve bana gülüyorlardı. Partidekiler de, küçümseyerek bana bakan ve kahkahalarla gülen bir dizi bulanık yüzlü insandı.
Sonrada gidip annemi ve babamı bulucaktım. Benim nekadar akıllı oldumu görüp şaşıracaklardı çünkü annem hep benim akıllı olmamı isterdi. Belkide nekadar akıllı oldumu görünce beni bidaha geri göndermezlerdi.