Bu böyle devam edip gidecekti, fakat tesadüf karşıma Macide'yi çıkardı. Onu nasıl sevdiğimi, ne kadar sevdiğimi anlatacak değilim... Dünyada hiç kimsenin aynı şeyleri aynı kuvvetle duyamayacağını zannediyorum.
— Onu unutamayacaksınız!.. Ondan ayrılamayacaksınız.
— Ben ondan ayrılmaya daha evvel karar vermiş bulunuyordum... Her şeye rağmen! Fakat beklemek lazım... Uzun zaman!
Bir aralık Macide ensesinden çekilir gibi olduğunu sandı... Arkalarından, on beş yirmi adım uzaktan Ömer geliyordu. Macide'nin başını çevirmesiyle onun geriye dönmesi bir oldu... Kalbi deli gibi çırpınıyor, gözünün önünden binbir türlü hayaller, manzaralar, insanlar, dumanlar, renkler geçiyordu...