Hayat , kime neyi getirir bilinmez ama getirdikleriyle yaşamayı öğrenmek gerekir. Size verdikleri , verecekleri ve sizden alacaklarıyla.
Yaşarsınız. En yaşayamam dediğiniz anda bile öyle bir yaşarsınız ki siz bile buna inanamazsınız. Belki dibi görürsünüz ama eninde sonunda ayağa kalkarsınız ve bir şekilde , bütün bu hayata alışırsınız. Ya da...
Alışmak zorunda kalırsınız.
Kavuşmak , tek kelimeyle ifade edilse de anlamı dünyalara denk gelen bir kelimeydi. Kalplerdeki eksikliği , özlemi ve sonu gelmeyen bir yangını dindirirdi kavuşmak. Bir bir tamamlardı her şeyi.
Geri kalanlarsa önemini yitirirdi.
" İnsanız. Hatadan öte yolumuz yok. Kusursuz olamayız. Bizi biz yapan, bu gerçekliğe dahil eden de hatalarımızdır belki , onlardan aldığımız dersler..."