Kâğıtların dirilişi ve kurşun kalemin ölümü, tükenişi... Birisi doğarken; diğeri tükenip ölüyor. Her harfle, her kelimeyle, her sözle kâğıtlar dirilir, kalemler ise tükenir, sonunda ölür. Kalemler, kâğıtların ve yazarın dirilişi için tabiri caizse kendilerini feda ederler. Şu da bir gerçektir ki kâğıtlar yaşadıkça ve diri kaldıkça ben de diriliyorum, yaşama isteğim artıyor. Yazdıkça ben de Yaşayan Şehit oluyorum. Bu yüzden ben ölürken bunun belirtilerini hissetmiyorum. Ben, Allah'ın ölmeme izin vermediği Yaşayan Şehit'im...