Tarık
@HappV
45 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Bu hayatı sadece başımıza gelmiş talihsiz olayların veya binlerce yıllık alışmışlıkların çizdiği çerçeveler içinde başımıza gelmiş 'güzel' sayılan olayların bir harmanı olarak anlamak düşülecek en büyük yanılgı. Maddesel olgulardan ve yüzeysel yaşanmışlıklardan ziyade aslolan duygulardır.. Üzüntüler sevinçler, iç haykırışlar kabullenmeler, ihtiraslar çaresizlikler, elde etme hazzı ve pes edişler, hayatın bizzat kendisi. Kaybolmayacaklar. Bir zamanda bir yerlerde bir şeylerle birleşecek tüm duygular.. Doğa nedir? Doğaüstü nedir? Doğaüstü olaylara inanmayanlar kendilerini, yaşadıkları şeyi ne olarak görürler acaba? Hala bir mucizeye inanmayanlar aynaya baktıklarında ne görüyorlar? Et parçası mı? Gözlerde bir kaç küçük ipucu yok mu.. Var, adını koyamasak da fazlası var..
Metropollerde yaşamak iyi fikir değildi. O küçük sahil kasabasına yerleşecektik. Sabah kalkıp yürüyerek çarşaf gibi suya girecektik. Islak ıslak oturacaktık kahvaltı masasına. Tuz bırakacaktı güneş, boynumuzda. Ne bu trafikle, ne de zehirli havayla tüketmeyecektik ömrümüzü. Biraz taze meyve biraz taze sebze, biraz rakı biraz müzikle yaşayacaktık... Ben tuhaf savaşlar arasında sıkışmış canım dünyanın sonunu değil, en sevdiğim suların inci dibini görmek istiyorum. Vakit var, hala...
bir post apokaliptik kentin cızırdayan bozuk ışıkları altında yeniden bulduğumda seni, alıp penceresiz evime götüreceğim. karanlıkta, suyun altında arınacağız bütün olan bitenin tortusundan. ertesi sabah güneşin artık görünmediği o toksik havadan dört nala kaçacağız. ciğerlerimiz karbon monoksit dolmuşsa bile, kendimize yeni bir dünya bulana kadar dayanacağız. sana söz.