Mavera

Mavera
@Harzenis
Reklam
Biliyor musun, bazen güzel bir yalanın içinde kaybolur insan, kendini kandırır. Yüzleşmek istemez gerçeklerle. Yüzleşmeye cesareti olmaz çünkü. Canının yanacağını bildiği için, düşünmek istemez eskileri. Özlediği halde, önemsemez o duyguyu. Kapatır kendini eve, çıkmaz o anı dolu sokaklardan geçmemek için. Severek dinlediği müzikleri teker teker siler telefonundan. Siler anlam yüklediği fotoğrafları. Ve hiçbir şey yaşanmamış gibi, hayatına devam eder. Unutmak ister. Aslında unuttum diyip, kendini kandırır. çünkü sadece kendisi bilir, geceleri yatmadan önce yüreğinin nasıl yandığını. Ansızın aklına gelince hatıralar, gözlerinin nasıl dolduğunu, sadece kendisi bilir. Biliyor musun, bazen insan kendini bilerek kandırır. Mutlu olabilmek için. Ayakta durabilmek için.. Bazen insan, sırf sevdiği insanlar üzülmesin diye, mutlu gözükmek zorunda kalır. Dedim ya çocuk, bazen güzel bir yalanın içinde kaybolur insan. Hemde öyle bi kaybolur ki, "unuttum, acımıyor artık" der. Yaralar kabuk bağladı derken, bi bakarsın; taze haliyle öylece duruyor yerinde.. Bazen öyle bi yaralanır ki insan, bir daha asla sevmeye cesaret edemez.. Bazen öyle bi sever ki insan, yaşadığı acılara bile aşık olur.
"beğenmiyorum kendimi" derdi onun kusur sandığı her zerresine dalmışken,gülerdim. keşke fark etse artık diye içimden geçirmeye başlardım.kimseyle iki çift laf edesim yokken sana evin perdelerini bile anlatasım vardı,hiç kimsenin sesine katlanamıyorken senin sesin bir senfoni gibi kulaklarımdan hiç eksilmesin isterdim. keşke fark edebilsen artık sevgilim.beni duyman beni görmen için çok kez çıkmaz yollara girdim,kaybettim kendimi.şimdi kaybettiğim tek şey zamanmış gibi geliyor.

Mavera

, 1000Kitap'a katıldı.