Her geçen gün özlem daha da artar
Sonbahar gelince duygular da yapraklar gibi gönülden yere düşer
Aşka şahit oluş ,yerdeki sararmış yaprakları sorgular
Kim bilir belki havalardandır ,neden bu hissiyatsızlık
Zamanın ilaç olmadığına inandırır kendini
Aşikârdır ki yediği hurmaların eseridir bu yalnızlık
Sever gibi yapar yalnızlığı,istese bulur yeni açmış nergisİ
Bilir aslında özlediği koku yazın nazlı nazlı açan güldedir…
HASAN TULUMCU
Özlemek için Nazım var,
Mavi için Edip,
Rakı için Can Yücel,
Sevda için Ahmet Arif,
Bazen özledim diyemezsin…
Nazım okuyorum dersin,
Ben Nazım okuyorum…
Sen napıyorsun ?