Hasan yalı
@Hasanyali
6 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Neden olamadığımızı hiçbir zaman bilemedim, belki bilmek istemedim. Sanırım o benim gibi yaşamadı beni. O anlatsa oysa başka anlatırdı belki her şeyi. Bana yalancı derdiniz. Oysa insan kendine yalan söyleyemiyor, bildiğim tek şey benim
böyle yaşadığım olan biteni. Sonuçta olmadı, olamadık. Ve o çıplaklık da bir daha olmadı. Kimse beni o kadar soyamadı ve ben aslında hep giyinik olduğumu bile bile seviştim ondan sonra."0
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Bir tek şimdiyi istediğinde senin olacağım. Bir tek
şimdiyi istediğinde hep senin olacağım. Şimdi aldığım
nefesin son nefesìm olabileceğini gördüğünde, son
nefesime kadar seninle olacağım. Giderayak olduğumu,
giderayak olduğunu, giderayak olduğumuzu görünce
gitmez olacağım. Ne yılan ne tavus ne de elmaydı günah
olan. Hesaptı. Yarındı günah olan. Şeytanın zamanıydı:
Gelecekti günah olan. Hesap günü, bir tek hesaptan
soracaklar. Hesap günü, bir tek hesaplarımız hesaba
çekilecek. Biliyor musun şeytan yarında yaşar? Tıpki
senin gibi. Senin elmanı ısırırsam şeytanı gebe
bırakacağım. Kabil'i doğuracaksın. Hırsı ve hasedi
doğuracaksın. Ki onlar da geleceğin çocukları...
Sen 'şimdi'ye ağlamadıkça gözyaşların hep geleceği
sulayacak. 'Sonra'nın tohumları var senin yumurtanın
içinde. Ve onlar Habil'i öldüren ve kırk gün ölüsünü ne
yapacağını bilemeyen Kabil'in tohumları. Onu gömmesi
gerektiğini bile bir kargadan öğrenecek. Sen ölümsüz
bir aşkı ararken asla ölümsüz olamayacak aşkımız."
"Seni anlatacaktım... Senden söz edecektim... Ya da senden haberdar edecektim. Seni bilsinler istedim belki de... İsmini söylesem; kiminin aklında şımarık, kiminkinde uysal, kiminde cahil, kiminde alim, kiminde mazlum, kiminde zalim, kiminde genç, kiminde yaşlı, kimin de çirkin, kimin de güzel bir şey canlanacaktı. Herkes kendi aklından, kendi geçmişinden, kendi kitaplarından, kendi tarihinden, kendi açısından, yani "kendi"nden bir olta takacaktı sana... Rengini söylemeye kalksam; kimi iyi, kimi kötü, kimi yakan, kimi yanan, kimi duran, kimi koşan, kimi ayık, kimi sarhoş sanacaktı seni. Herkes " kendi" rengiyle boyayacaktı seni... Kokunu anlatsam; kimi hoş, kimi iğrenç, kimi hafif, kimi ağır, kimi çiçekli, kimi baharatlı sanacaktı seni. Herkes "kendi" burnuyla koklayacaktı seni... Tadını söylesem; kimi acı, kimi tatlı, kimi ekşi, kimi mayhoş, kimi tuzlu diyecekti sana. Herkes "kendi" dilinin bildiği bir tada benzetecekti seni... Huyundan söz etsem; kimi iyi, kimi kötü, kimi korkak, kimi cesur, kimi tembel, kimi çalışkan, kimi kahraman, kimi kaçak, kimi akıllı, kimi deli sanacaktı seni. Hepsi "kendi" kalbinin penceresinden seyredecekti seni...
Baktım ki, neyinden bahsetsem "onlara",neyinden söz açsam "onlardan", neyini söylesem "onların" olacak; ne söylesem örtecek seni, sustum hiç anlatmadım... Suskunluk bile herkesin karnında başka bir çocuğa gebeydi. Saklandım, beni gören seni bir şey zannetmesin diye..."
