Kittapsevdam
@Hasbelkader53
Kitap okumak iptilaldir, müptelalara selam olsun...
“Konumuz ne, biliyor musun Ayperi? Senin bana gelmiş olman. Bana beş adımdan fazla yaklaşma, deyip senin iki adım uzağımda duruyor olman. Sen bana böyle gelirsen ben değil üç adım, bir adım bile geriler miyim sence?”
Benim müziğim ölümleydi, şarkılarım mermilerin ritmiydi.
Çevremdekilerin abartılı hayranlıkları yerine, gözlerindeki korkuyu gördüğüm düşmanlarımla yüzleşmekten haz duyuyordum. Bir sahne ışığının sıcaklığı değil, bir operasyon gecesinin ayazı ruhumu besliyordu ve alkolle serinleyen boğazlardan değil, it sürüsünün kanıyla kızaran ellerden geçiyordu zaferin tadı.
İşte bu yüzden… ne kadar cazip görünürse görünsün, bu sahne bana ait değildi. Benim sahnem dağlardı. Benim ritmim, vatan için atan bir yüreğin atışlarındaydı.
Markette elimin asla uzanamadığı yağ markasının veliahtııyla bir gün dürüm yiyeceğimi söyleseler her zerremle gülerdim.
“Başın hâlâ ağrıyor mu?”
“Ağrıyor dersem ne yapacaksın?”
“Ben yine taş atar, yararım ama doktorun başka yöntemleri var gibi. Bence bir sor.”
İlgimi çekmiyor. Taş atılması şıkkını seçeceğim sanırım. Daha aksiyonlu.”