İbn Ataullah İskenderi Hazretlerinin koyduğu şu ölçüye göre kalbimiz nerede duruyor: "İnsanın ibadet yapmadığında üzülmemesi, hata ve günah işlediğinde pişmanlık duymaması kalbinin öldüğüne delalet etmektedir."
"Bu anlamlı ve uyumlu hayatta yalnızca anlamsız bir hayat sürenler birer yamadır. Hayata ve gerçek değerlere sahip insan, hayatın yaması değil, hayatın ta kendisidir."
“Bu böyledir: Dünya hayatı bir yolculuktan ibarettir. İnsan zamanda ve mekânda yolculuk hâlindedir. Burası kalıcı bir yurt değildir ama bizi ebedi yurdumuza götürecek mecburi istikamet de buradan geçmektedir. Bu yolculuğun en önemli durakları doğum ve ölümdür. Bu yolculuğun en zor tarafı ise yolculuğu her insanın bir kez tecrübe etmesi ile ilgilidir. Birçok defa gidip gelinen, çokça tecrübe edilen bir güzergâh olmadığı için aslında bütün insanlar yolun acemileridir.”