"Tabi ki, eğer elimden gelseydi ona asla vurmamasını sağlardım. Ama evliliklerindeki bu istismar kaçınılmazdı ve bizim standardımız haline gelmişti . Yaşım büyüdüğünde, hiçbir şey yapmamanın beni de onun kadar suçlu yaptığını
fark ettim. Hayatımın çoğunu bu kadar kötü bir insan olduğu için ondan nefret ederek geçirdim ama kendimin de çok daha iyi bir insan olduğumdan emin değilim. Belki ikimiz de kötü insanlarızdır."
"Babam kötü davranan biriydi. Bana değil, anneme. Kavga ettiklerinde o kadar öfkelenirdi ki bazen ona vururdu. Böyle bir şey olduğunda, sonraki bir iki haftayı kendini affettirmekle geçirirdi. Çiçekler almak ya da bizi güzel bir akşam yemeğine çıkarmak gibi şeyler yapardı. Bazen, bana bir şeyler alırdı çünkü kavga etmelerinden nefret ettiğimi biliyordu. Çocukken, kendimi onların kavga ettikleri gecelerin gelmesini beklerken bulurdum. Çünkü ona vurursa, sonraki iki haftanın harika olacağını bilirdim."