Hatice
@Hatice__5
Kendini arayan bir genç...
Birbirlerini bir yerinden anlamaya başlamaları gerekiyordu sonuçta. Zaten insanı en yakınlarının dışında kim anlar! Onlarla sürekli küs kalamazsın, hayatından çıkaramazsın, Bunu yapmak için çok gözü kara ve güçlü olmak lazım, belki bir hayli acımasız, kan çeker nihayetinde.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ama her şey birden kötü gitmez, hayatın bir dengesi var.
-Kendimi bildim bileli, senin yüzünden acı çekiyorum. Senden nefret ediyorum.
-Ne zamandan beri?
-Uzun zaman oldu. Bizi terk ettin. Beni terk ettin.
-Doğrudur, yapmışımdır.
-Zaten hiç umursamadın... Hiç ciddiye almadın beni... Hep işin vardı... Tamam, şimdi de işini yap o zaman... Beni rahat bırak!
Göğsünün hemen altında bir alan donuverdi, sonra da bu kaygan zemin ortasından çatlayıp tuz buz oldu. Herkesin hayatın mahveden adam, o kadar duygusal biri değildi. Orada daha fazla beklemenin anlamsız olacağını düiündüğünden, içinde kırıkları topladı. Serseri mayın gibi yollara vurdu kendini.
-Bir şey mi istedin?
-Hayır kendi kendime konuşuyorum.
-Deli misin?
-Polisim.