Hatice güven

Fakat kendi içimin hakikatini gizleyecek kadar alçak değilim...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
... Don Karlos durur, daracık göğsünü gecenin altında uzanan Akdeniz'le doldurarak : Pavlo, derdi, bak Dünya ne güzel... Bu kadar güzel bir dünya içinde insanlar nasıl bu kadar fena, böyle yalancı, dolandırıcı, kıskanç ve mağrur olabiliyorlar? Don Pavlo Alvares, Don Karlos a kendi meşhur yaşamak telakkisini anlatmak isterdi. Fakat o: Don Pavlo Alvares, derdi, sevgili, Biricik ve şimdiye kadar bana oyun oynamamış olan ihtiyar dostum. Ben talihsiz bir adamım, fakat sen bedbinsin... Sen bütün insanlardan ümidini kesmişsin. Benim daha Ümidim var. Bana öyle geliyor ki yalnız bizimkiler bu kadar kötüdür. Dünyayı gezip başka yerlerde yaşayan başka insanları görmek istiyorum. Acaba onlar da, dünyanın başka yerlerinde gökyüzünün başka parçalarını gören ve başka ağaçlar altında dinlenip başka denizlere bakan başka insanlar da bizimkiler kadar fena mıdırlar? İşte bunu anlamadan ölürsem gözüm arkada kalacak... Yalnız dünyayı dolaşmak için para biriktirmek lazım.
Ben bir tek reyimi yaşamaya, kendi anladığım gibi yaşamak hakkına vermişim... (Rey; 1.oy, 2.düşünce, görüş)

Hatice güven

, bir kitap okudu
Puan vermedi·190 syf.·
Beğendi
·
11 günde okudu
·
2021 11. kitabı
Nazım Hikmet Ran
8.6/10 · 2.585 okunma
Dünyayı verelim çocuklara hiç değilse bir günlüğüne allı pullu bir balon gibi verelim oynasınlar oynasınlar türküler söyleyerek Yıldızların arasında dünyayı çocuklara verelim kocaman bir elma gibi verelim sıcacık bir ekmek somunu gibi Hiç değilse bir günlüğüne doysunlar dünyayı çocuklara verelim Bir günlük de olsa öğrensin dünya arkadaşlığı çocuklar dünyayı alacak elimizden ölümsüz ağaçlar dikecekler