Gece omzuma çöker, sesin yok artık
Bir zamanlar kalbimde yankıydın, şimdi boşluk gibi
Adını anmak bile ağır gelir oldu
Sanki her harfi biraz daha eksiltiyor beni
Penceremde bekleyen bir yağmur var
Senin gidişinden kalma, dinmiyor
Islak kaldırımlarda izini arıyorum
Ama şehir bile seni hatırlamıyor
Ben en çok seninle susmayı özledim
Kelimeler yetmezdi ya, gözlerin konuşurdu
Şimdi bin cümle kursam da eksik kalıyor
Çünkü sen yokken hiçbir şey tamam olmuyor
Bir gün unutursun dediler, geçer dediler
Zaman dedikleri şey sadece alıştırıyor
Ama içimde bir yer hâlâ sen diye atıyor
Ve ben hâlâ seni, gitmiş halinle seviyorum