Hatice
@Hatteach
70 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Dinin cehenneme gitmekten korkanlar için, maneviyatın ise cehennemi görmüş kişiler için olduğu söylenir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sadece tecrübeye dayanan hakikatler, olgun bir maneviyat olarak değerlendirilebilir. Tecrübeye dayanan maneviyat bizi zorlayacak, bazen bizi sınayacak ama bizden her zaman istediğimizden daha geniş olmamızı talep edecektir.
Psikolojinin temel gerçeklerinden biri, genelde acıların bizi esnettiği ve bu sayede spritüel olarak büyüdüğümüzdür ancak ego bundan sürekli olarak kaçar. Devamlı kolay bir yolda ilerlemek, bağımlılığın döngüsel tuzağıyla sonuçlanır. Hep aynı, soluk aldırmayan, umutsuz bir döngüde kısılıp kalırız.
Dolayısıyla bütün bağımlılıkların altında, “ öteki “ ile bir çeşit bağlantı kurarak kaygıyı azaltma güdüsü yatar. İnsanlık halimizin, rahimden, anneden ve diğerlerinden ayrılmaya dayandığı göz önüne alındığında, bu tür varoluşsal kaygının ne kadar derin bir şekilde programlanmış olduğunu kavrayabiliriz. Bizi tanrılara, doğaya , birbirimize ve kendimize bağlayan imgelerin, birleştirici mitolojilerin kaybı, bu kaygıyı daha da derinleştirir.
Başarı, huzur, mutluluk ve oyalanma gibi kültürel ikonlarımız, kişinin yaşamı anlamlı bir şekilde deneyimleyip deneyimlemediği sorusu karşısında öyle fani ve boştur ki…Dahası anlam zihinsel olarak alınan bir karar değildir, bu yüzden kişi Donkişotvari bir görev için mevcut hayatından aniden vazgeçmemelidir..